Persoonlijke Beschermingsmiddelen

Een persoonlijk beschermingsmiddel (PBM) is een uitrustingsstuk- of middel dat bestemd is om door een persoon te worden gedragen of vastgehouden als bescherming tegen één of meerdere gevaren die een bedreiging voor zijn of haar gezondheid of veiligheid kunnen vormen.

Deze definitie is opgenomen in de Europese Richtlijn 89/686/EEG, die thans vervangen is door de Europese Verordening 2016/425. De Europese PBM regelgeving betreft de minimumvoorschriften ten aanzien van de veiligheid en gezondheid voor het gebruik van PBM en ‘bepaalt’ of een PBM de CE markering mag dragen, hetgeen verplicht is binnen de grenzen van de Europese Unie (EU).

Verordening 2016/425

De PBM die onder het toepassingsgebied van Richtlijn 89/686/EEG en/of Verordening 2016/425 vallen zijn ingedeeld in 3 risico categorieën:

Geharmoniseerde normen geven een nadere technische invulling van de fundamentele veiligheidseisen als vermeld in de (Richtlijn en de) Verordening.